پرسش‌های امیر حسینی هروی

نخست از فکر خویشم در تحیر		چه چیزاست آنکه گویندش تفکر؟
کدامین فکر ما را شرط راه است؟		چرا گه طاعت و گاهی گناه است؟
که باشم من؟ مرا از من خبر کن		چه معنی دارد اندر خود سفر کن؟
مسافر چون بود؟ رهرو کدام است؟		که را گویم که او مرد تمام است؟
که شد از سر وحدت واقف آخر؟		شناسای چه آمد عارف آخر؟
اگر معروف و عارف ذات پاک است		چه سودا بر سر این مشت خاک است؟
کدامین نقطه را نطق است، اناالحق؟		چه گویی هرزه‌ای بود آن مزبق؟
چرا مخلوق را گویند واصل؟		سلوک و سیر او چون گشت حاصل؟
وصال ممکن و واجب به هم چیست؟		حدیث قرب و بعد و بیش و کم چیست؟
چه بحر است آنکه نطقش ساحل آمد؟		ز قعر او چه گوهر حاصل آمد؟
چه جزو است آنکه او از کل فزون است؟		طریق جستن آن جزو چون است؟
قدیم و محدث از هم چون جدا شد؟		که این، عالم شد آن‌دیگر خدا شد؟